FC Lisse is trots om de ‘Vrouwelijke Scheidsrechter van het jaar’ in huis te hebben. De verzilvering van de nominatie werd begin januari bekend gemaakt, afgelopen zaterdag kwam daar ook nog eens de waardering vanuit de gemeente Lisse bij. Wethouder Riet Austie reikte een bos bloemen uit aan Britta met daarbij een beker met de tekst ‘Lisse is trots op jou’. Dat Britta zo bezig is met het scheidsrechtersvak siert haar en kan op brede waardering rekenen. Britta zelf schreef onderstaand blog over de weg die zij aflegde naar de gewilde titel. Een weg van soms onzekerheid maar door wilskracht een inspirerende route. Veel leesplezier.
‘Mijn hele reis als Scheidsrechter van het jaar, begon eigenlijk op zondag 5 januari 2024. Op die dag was de dag van de Fairplay bij de KNVB in Zeist. Een dag voor scheidsrechters en iedereen die iets met voetbal te maken heeft, met ook de finale van de ‘Scheidsrechter van het jaar’ verkiezingen. Ik had geen idee wat het inhield, ik was tenslotte net begonnen, maar ik was benieuwd.
Samen met Erwin Theunissen zat ik in het publiek toen de uitleg gegeven werd over wat de finalisten hadden gedaan voor deze strijd. Stemmen verzamelen, skills laten zien, toets maken en op de dag van de finale een pitch houden voor de jury. De jury bestond uit Serdar Gözübüyük en Franca Overtoom, die we waarschijnlijk allemaal wel kennen, maar ook Michael ter Riet (Hoofd Arbitrage AV bij de KNVB) en Marc van Erven (CEO van ARAG Nederland) hebben deze rol toebedeeld gekregen. Het was een spannende strijd geweest en een lastige keuze gaf de jury aan, maar de winnaars werden bekend gemaakt. Onder luid applaus kregen de zij een trofee en bloemen uitgereikt.
Op dat moment, toen en daar, besloot ik dat ik daar de volgende verkiezingen zou staan! Ik wist nog niet hoe en of ik het wel kon, maar ik wist wel dat het ging gebeuren!
Op 3 oktober kwam dan eindelijk het bericht waar ik op had gewacht; je kon je opgeven voor de verkiezingen! Ik heb me direct opgegeven en een aantal mensen gevraagd om mij ook te nomineren (als ze natuurlijk vonden dat ik dit verdiende 😉), beter te veel dan te weinig.
Twee weken later kreeg ik een mailtje van de KNVB en ARAG dat ik genomineerd was om door te gaan naar de volgende ronde, wauw!!!! Ik moest mijn motivatie opschrijven en aangeven waarom ik dacht deze titel te verdienen. Daar kwam het welbekende stemmetje alweer om de hoek kijken; wat zouden ze van mijn motivatie vinden? Vonden ze me misschien te oud? Waren er veel andere vrouwen die meededen? Allemaal vragen die het wachten alleen maar lastiger maakte! Ik schreef gewoon mijn verhaal op en toen was het afwachten. Na 10 dagen al kwam het verlossende woord; Ik was door naar de halve finale!!! Ik heb letterlijk een vreugdedansje gedaan en kon mijn geluk niet op. Wauw, alleen al het feit dat ik in de halve finale sta, is een eer. Ja, dit ga ik echt winnen!!
Nu stemmen verzamelen! Dus iedereen die ik ken opgeroepen te stemmen op mij. Van werk, tot privé en via Facebook, niets is te gek om de meeste stemmen te behalen. De KNVB en ARAG hebben mooie foto’s ter beschikking gesteld met mijn naam erin om het nog officiëler te maken. Intussen had ook FC Lisse een prachtig stuk geplaatst op hun socials waarvoor nogmaals mijn dank. Ik kreeg er zulke leuke reacties op en mensen gaven aan dat ze het me zo ontzettend gunnen, ik werd er bijna verlegen van.
Enige tijd later ontvang ik een mail met de aanmelding voor de testdag op 22 november in Zeist. De dag zal beginnen om 10:00 uur en we moeten onze skills en kennis laten zien. Om 14:30 uur worden de finalisten bekend gemaakt en degene die niet in de finale staan mogen daarna naar huis. Voor de finalisten is er vervolgens een fotomoment en daarna een VAR experience waarin we mee mogen kijken met de VAR bij de wedstrijd NAC Breda tegen PSV. Hoe gaaf is dat! Ik moet kleding meenemen waarin ik normaal een wedstrijd fluit, mijn kaarten, fluit en andere zaken die ik tijdens een wedstrijd bij me heb. Wat we precies gaan doen, staat er niet bij. Ik besluit me direct voor te gaan bereiden op de kennistoets.
Op de testdag zal ook de stemronde onderdeel zijn van de beoordeling. Uiteraard moet je je bewijzen, maar ook de stemmen wegen mee. Pas een dag voor de testdag is daar dan eindelijk de eindstand van de stemronde. Pfff, ze houden de spanning hoog hoor bij de KNVB! En jawel, maar liefst 194 (!!!!!!) stemmen mocht ik ontvangen. Wauw, dit is echt bizar veel gewoon! De con-collega scheidsrechter in mijn categorie die lang in mijn nek hing, heb ik afgeschud, haar eindstand is 163, ook super natuurlijk maar er kan er maar 1 de meeste hebben en dit keer ben ik dat! Wat ben ik iedereen enorm dankbaar voor hun stem, iedereen die mij wilde helpen om hier te komen is een topper! Nu is het aan mij en mag ik morgen mijn skills en kennis laten zien. Dit moet ik helemaal zelf doen en het ligt nu echt in mijn handen. Ik heb heel veel zenuwen, maar ook vertrouwen in mezelf. Ik ben een goede scheidsrechter en ook al zit ik er wel eens naast, ik zet me altijd voor de volle 100% in, bij iedere wedstrijd. Dat ga ik in Zeist ook doen en ik wil graag laten zien dat ook een volwassen vrouw, zonder voetbalachtergrond, dit kan!
Het is zover, de dag van de halve finale! Wat een spanning zeg, met gierende zenuwen stap ik om 8:15 uur in de auto. Ruim een uur in de auto dus maar even proberen te ontspannen met wat lekkere muziek, voor zover dat lukt. In Zeist word ik vriendelijk ontvangen en krijg ik naambadge en koffie. Het is pas 9:40 uur dus ik ben een van de eerste en het is nog rustig. Even kennismaken met wat mensen en langzaamaan wordt het drukker en start de dag.
We zijn ingedeeld in 2 groepen, de eerste groep gaat starten met de kennistest en de tweede groep gaat op het veld starten. Ik zit in de tweede groep en we worden naar de kleedkamers begeleid. In mijn groep zitten ook de andere meiden die meedoen in mijn categorie. Het zijn allemaal jonge meiden en ergens voel ik me oud en een soort van afgeschreven. Als dit mijn concurrentie is kan ik het wel schudden natuurlijk… Ze zitten allemaal op voetbal en zijn rond de 20, pffff moet ik het daartegen opnemen?? Maar ik zet het stemmetje in een hoek en besluit er gewoon vol voor te gaan!
We starten op het veld met een warming-up en dat is echt een must met dit weer. Het is rond het vriespunt, de gevoelstemperatuur daar beneden en we vergaan van de kou! Lekker warmlopen dus en even sprintjes trekken, ik hou de meiden toch echt goed bij. Na het warmlopen gaan we een leuke oefening doen onder toeziend oog van Franca, Marc en Serdar. We hebben als groep veel lol en we kletsen lekker door maar zijn serieus waar nodig. Na een uurtje buiten te zijn geweest mogen we ons douchen, omkleden en lekker naar binnen gaan voor een goed verzorgde lunch.
Na de lunch mag onze groep plaatsnemen in de zaal waar we de kennistest gaan doen. We gaan als groepje meiden bij elkaar zitten, het is echt een leuk clubje bij elkaar. Ik weet dat ik de regels ken, maar situaties op een scherm is heel anders als wanneer je in een wedstrijd staat op het veld en deze aanvoelt. De welbekende Clay Ruperti (vaak VAR) neemt de kennistest af en bedient de video’s. Na de test leveren we het antwoordenblad in en gaan we de vragen doornemen met Clay. Uiteraard her en der een discussie en vragen wat het erg interessant maakt. Clay neemt de tijd voor al onze vragen en ik zie dat ik helaas niet alle toetsvragen goed heb, maar ik ben gelukkig niet de enige. Ik hoop maar dat het voldoende is om naar de finale te gaan…. Na de test gaat de jury in overleg en als we weer compleet zijn gaan we met zijn alle luisteren naar het oordeel van de jury.
Eerst de finalisten van de categorie ‘Heren gediplomeerd’, dan de ’Heren ongediplomeerd’ en dan is mijn categorie aangebroken. ‘De eerste finalist in de categorie vrouwen is geworden…. Britta Zuidhoek!’ Wat een ontlading, opluchting, trots en energie! Wauw, gewoon finalist!!!!!! De andere finalist is Roxanne, degene die in de stemronde in mijn nek bleef hijgen, het gaat spannend worden. Het fotomoment voor de finalisten is erg leuk en er komen mooie foto’s uit. Ook de VAR experience is fantastisch om mee te maken. We gaan allemaal moe maar zeer voldaan naar huis.
En dan is het toch echt ineens 3 januari! Vandaag is het zover, de finale dag.
Door het slechte weer met code oranje is de jury online aanwezig en de FairPlay dag zelf is afgelast helaas. Wat een teleurstelling zeg, ik moet mijn pitch dus online doen, dat is niet hoe ik het bedacht had! Ik snap het wel maar stel dat ik win, dan word ik dus niet door 300 man toegejuicht, dat is wel even anders. Maar de finale gaat gelukkig gewoon door, dat is het belangrijkste!
Op de Campus aangekomen worden we opgewacht met een kop thee of koffie en naar de wachtruimte gebracht. Ook Roxanne, mijn con-collega, komt binnen met haar ouders. We kletsen wat en na een kwartiertje zijn we al aan de beurt. We worden meegenomen naar de kamer en daar staat een laptop op tafel, de jury! Ik weet niet of dit het makkelijker maakt dan wanneer ik voor ze sta of juist lastiger omdat ik ze niet goed kan zien vanaf waar wij moeten staan. Het maakt niet uit, ik sta er toch maar effe mooi! Ik mag beginnen en de spanning is gestegen naar een hoogtepunt.
Ik bedank de jury als eerste dat ik hier mag staan en dat ik de kans heb gekregen zover te kunnen komen. Ik vertel hoe ik hier terecht ben gekomen, dat ik als schreeuwende en vloekende moeder bedacht dat het beter moest en dus zelf de fluit maar heb opgepakt. Dat ik iedere week met humor en plezier de wedstrijden fluit en me geen mooier vak als dit kan voorstellen. Ik vertel ook over mijn droom om de Ajax dames te mogen fluiten en dat ik 9 februari ga starten met de opleiding van de KNVB, en dan dus de regio intrek. Dat ik het erg spannend vind om mijn club Lisse te ‘verlaten’ maar ik wel denk hier klaar voor te zijn. En dan is de minuut alweer voorbij…. Het gaat zo snel terwijl ik nog zoveel wil vertellen, hoe dan? Dan is Roxanne aan de beurt en ze praat zo vlot en makkelijk dat het lijkt alsof ze dit dagelijks doet! Ze zegt ook zoveel dingen die ik had willen zeggen en langzaam zakt de moed me in de schoenen, ik kan dit niet toppen!
Na onze pitch worden er nog persoonlijke vragen gesteld en krijgen we wat situaties voorgelegd waarop onze reactie wordt gevraagd. Ik leg zo goed mogelijk uit dat ik FaiPlay erg hoog heb staan en wil dat iedereen met een goed gevoel het veld verlaat na de wedstrijd. Dat ik geen invloed heb op winst of verlies, maar de wedstrijden wel eerlijk, soepel en met humor wil laten verlopen. En dan is de tijd echt om, we moeten de kamer verlaten en in spanning de lekkere lunch eten die de KNVB heeft verzorgd. Het is nu afwachten wat de jury gaat beslissen. Na de lunch gaan we gezamenlijk naar de wachtruimte toe en wachten we op de jury.
Het moment is dan nu toch echt daar! Alles waar ik een jaar lang op gewacht en voor gestreden heb komt nu samen! Mijn categorie is als eerste aan de beurt en gespannen wacht ik af terwijl ik ondertussen Tijn zijn been fijnknijp van de zenuwen. Michael neemt het woord en geeft aan dat we beide een heel sterk pitch hebben gegeven en dat het een lastige keuze was. Ik, als de vloekende moeder die de fluit heeft opgepakt en nu met humor haar wedstrijden fluit, en Roxanne die als jonge meid bewust staat voor meiden arbitrage omdat het juist daarin zo nodig is. En toen kwam het…
‘We hebben uiteindelijk gekozen om Britta blij te maken met de titel van Vrouwelijke Scheidsrechter van het jaar!’
Jaaaaaa wauw gewoon gewonnen!!!!! Ik krijg de trofee in mijn handen, een mooie bos bloemen en Michael heeft nog een persoonlijk woordje voor me; ‘De stap die jij gemaakt hebt om als vloekende moeder te zeggen ‘Als je een grote mond hebt, moet je het gewoon zelf doen’ en het vervolgens ook gewoon doen, na een zware operatie nog wel, daar kunnen wij alleen maar credits voor hebben. We sloegen ook aan op het feit dat je aangeeft dat je soms denkt ‘Ik kan het niet maar ik heb het geprobeerd en het is toch gelukt. Je moet vechten voor wat je wilt!’. Dit was letterlijk een zin die je uitsprak. Dus je hebt hem echt verdiend en we hopen vooral dat je dit alles blijft uitdragen en op deze manier nog meer meiden en vrouwen gaat enthousiasmeren. Dus niets dan credits voor jou, gefeliciteerd!’
Ooohh wat ben ik blij en dankbaar! Ik kan niet stoppen met glimlachen en het gevoel van euforie zal nog heel lang duren!
Eenmaal thuis merk ik pas echt hoeveel spanning deze reis me gegeven heeft. Leuke spanning, dat zeker! En als ik het kan, kan iedereen het, dus ben je scheidsrechter en wil je een mooie bekroning op je werk? Doe zeker mee met de verkiezing van ‘Scheidsrechter van het jaar’!
