Tom Noordhoff de ‘missing link’van FC Lisse

FC Lisse heeft dit seizoen enige tijd nodig gehad om op stoom te komen in de derde divisie. De FC Lisse-trein dendert intussen door in een sneltreinvaart. De geel-blauwen hebben de nodige sturing gekregen op het middenveld van nieuwkomer Tom Noordhoff. De ‘missing link’in het team van trainer Robbert de Ruiter. Ondanks zijn pas 24 jaar is Tom een ervaren kracht, die medebepalend is voor de balans binnen FC Lisse 1.

Tom is een druk bezet persoon. Zelfs in de winterstop. Hij is in de ochtenden personal trainer om mensen fitter en sterker te maken. Tevens loopt hij stage als jeugdtrainer bij Ajax. “In de vijf weken dat je niet voetbalt probeer je wel het hoofd leeg te maken. Rusten om de pijntjes te laten genezen. Hoewel je als je in een flow zit wil door pakken.”

Tom speelt met plezier bij FC Lisse. “Al die jaren train je om ver te komen. Bij Telstar en Almere City heb ik niet alles gespeeld, vaak vanaf de bank moeten toekijken. Daar doe je het niet voor. Dan kies je uiteindelijk er voor om lekker op niveau te spelen bij FC Lisse. Dat plezier heb ik terug. Dan is voetbal leuk. En dan herken je de periode terug toen je als klein jongetje op straat voetbalde met vrienden.”

Tom heeft de steun van zijn ouders. “Zij zijn er altijd uit en thuis. Ze zijn met mij meegegroeid. Ze vinden het leuk om naar mij te komen kijken. Ze geven nuttige feedback. Ze laten je met beide benen op de grond staan. Ik ben zelf een realist. Ik denk goed na over dingen.”

Waarom koos Tom voor Lisse. “Puur op gevoel. Goede gesprekken gehad met de TC en de trainer. Het was voor mij een ideaal moment om de stap naar de Bollenstreek te maken. Het werd tijd. Ik wilde ervaren hoe het is.”

Door een blessure kwam Tom de eerste drie competitiewedstrijden niet in actie. “Ik had wat last van een binnenband van mijn knie. Daardoor had ik wat irritaties aan het botvlies. Is een blessure die lang duurt. Ik heb zo wat lopen kwakkelen. Diverse wedstrijden met pijnstillers gespeeld. Er kon niets kapot. Het bleef wel gevoelig, wat je automatisch toch beperkt. Daar heb ik nu geen last meer van. Ik kan nu lekker vrijuit voetballen.”

Tom coacht op een positieve wijze zijn medespelers. “Het is makkelijk om vanaf de kant te praten, van dit gaat slecht dat gaat slecht. Terwijl je weet dat iedereen er keihard voor werkt. Het is moeilijk eruit te komen als het niet loopt. Als je er eenmaal uitkomt en je hebt een goede reeks dan blijf je in een flow zitten. Ik probeer positief te blijven met name richting de jongere jongens, die minder ervaring hebben.”

Waarom loopt het nu goed? “Natuurlijk lever je zelf een bijdrage. Ik heb immers wat vlieguren gemaakt, gezien mijn achtergrond, opleiding en het spelen van wedstrijden op niveau. Uiteindelijk gaat het team voor op een speler. Wat wij doen is een teamprestatie. We werken nu meer richting een vaste basiself. Het vertrouwen zit goed. We trainen scherp. We hebben veel nieuwe spelers, die naar elkaar toegroeien. We zaten in een diep dal. Samen zijn we er uit gekomen. Dat maakt ons sterker.”

Tom staat wel op een belangrijke positie in het elftal. “Ik vind het fijn om betrokken te zijn in het spel. Ik ben wel vaak aanwezig in de wedstrijd. Ik probeer een verbindingsspeler te zijn tussen verdediging en aanval. Ik probeer sturend te zijn naar spelers toe. Ook ik maak nog fouten en kan nog veel beter.”

Tom is blij bij FC Lisse te mogen spelen op natuurgras. “Zeker in de voorbereiding was dat top. Je voelt je dan voor even weer profvoetballer. Hier doe ik het voor. Het gras dat je ruikt en voelt als je op de grond valt. Een reden om naar FC Lisse te komen.”