Kevin Krishan ademt geel-blauw

Kevin Krishan keerde afgelopen zomer terug naar de club, waar hij ooit het trainersvak leerde van onder meer Ruud van der Voort. De nu 30-jarige Kevin deed een schat aan trainerservaring op bij UVS en in China. Kevin heeft sinds dit seizoen de JO-19-1 onder zijn hoede. Ons hoogste jeugdteam gaat na twee promoties op rij aan de leiding in de derde divisie.

Kevin werd op zijn 16de al trainer bij FC Lisse. “Ik ben begonnen als assistent-trainer van Ruud van der Voort bij de D1. Ik speelde op dat moment zelf als eerstejaars bij FC Lisse in de A1. Dat ik bij FC Lisse terecht kwam heeft te maken met het feit, dat ik het hoogste wilde bereiken als voetballer. Bovendien woonde ik in deze periode in Nieuw-Vennep en ging ik op school in Lisse. Ik ben van de lichting met onder meer Bram Streppel, Martin van Eeuwijk, Ruud Kleyhorst, Michel van der Klauw en Kevin Weijers. Ik raakte echter geblesseerd. Eerst aan mijn meniscus. Later was mijn kruisband aan de beurt. Op dat moment volgde in de sportopleiding CIOS. Het herstel duurde zo lang, dat ik moest stoppen met voetballen en mijn opleiding. Dat was wel even een mentale tik. In de tussentijd was ik wel begonnen met mijn stage bij Ruud. Dat beviel goed, waardoor ik de trainerswereld in rolde. Dat ik niet meer zelf mocht voetballen heb ik heel snel een plekkie kunnen geven. Ik haalde mijn voldoening uit het geven van training aan de jeugd.”

Op het moment dat Kevin begon met training geven bij FC Lisse stond de jeugdopleiding nog in haar kinderschoenen. “Een groep op de juiste wijze aansturen is iets wat voor een deel in je zit. Inhoudelijk heb ik het geleerd van medetrainers en collega’s. Als 16-jarige was ik gretig en ambitieus, maar nog geen goede voetbaltrainer. De D1 was op hoofdklasseniveau. Onder Ruud was het het leren van de basis hoe je training moet geven. Hoe je de opbouw neer zet van een training. De eerste jaren eerst met Ruud en later met Jorit Doeswijk heb ik daar veel van opgestoken. Uiteindelijk ben ik zeven jaar jeugdtrainer geweest bij FC Lisse.  Toen ik weg ging bij FC Lisse speelde het hoogste jeugdteam op hoofdklasse-niveau. Nu is alles op divisieniveau, behalve de C1. Die gelukkig ook bovenin mee draait. Het is duidelijk dat FC Lisse in positieve zin stappen heeft gemaakt.”

Een oud-jeugdtrainer van FC Lisse Ron Wijk vroeg Kevin in 2012 om naar UVS in Leiden te komen. “Ik zocht een nieuwe uitdaging. Bij UVS heb ik de landelijke jeugdteams getraind van onder de 13, 15, 17 en 19. Al deze teams zaten op tweede- dan wel derde divisieniveau. UVS behoorde op dat moment met Alphense Boys en Quick Boys tot de drie topclubs binnen de jeugdopleidingen in onze regio. Op hoog niveau spelen vraagt iets anders van spelers en trainers in vergelijking met een lager niveau.”

Maart 2016 kreeg Kevin de kans om trainer te worden in China. “Ik zat destijds met de trainer van UVS A1 en tevens een goede vriend van mij een lekker biertje te doen. Het leek ons interessant om samen een buitenlands avontuur aan te gaan. Het was op dat moment booming om training te geven in het buitenland. Op internet gingen wij rondkijken wat de mogelijkheden waren en vervolgens gesolliciteerd. Op een bepaald moment kregen wij bericht uit China om op gesprek te komen bij Van der Valk in Cuyk. Met spoed vrij geregeld van mijn werk. Het gesprek verliep goed. Er kwam nog een tweede gesprek. Een paar dagen later hoorde wij dat er ruimte beschikbaar kwam. Alles werd daarna in werking gezet, zoals onder meer visum en werkvergunning.”

Kevin kwam terecht in Nanjing. “Ik had vooraf geen flauw idee waar ik terecht zou komen. Ik ben daar vanaf dag een goed opgevangen. Ik heb nooit last gehad van heimwee. Ik had daar twee groepen. Voetbal is in China een verplicht vak op school. Kinderen tot en met veertien jaar hebben drie keer per week gym, waarvan een les voetbal moet zijn. Ik gaf tien gymlessen per week. Daarnaast trainde ik in de avonduren zes tot zeven keer per week het High School-voetbalteam van Yuhuatai. In China heb je geen clubs, zoals FC Lisse en UVS. Ze werken daar volgens de Amerikaanse principes met schoolteams. Ik had een goed schoolvoetbalteam. Te vergelijken met niveau hoofdklasse A- en B-junioren in Nederland.”

China is bezig met het maken van een inhaalslag ten opzichte van de traditioneel sterke voetballanden, waaronder Nederland. “Teamsport zit niet in de genen van de chinezen. Teamsport en contactsport wordt daar niet gestimuleerd door ouders. Je kan geblesseerd raken en dan komt je studie en je toekomst in gevaar. Als het slecht weer was kun je ziek worden, waardoor de lessen dan niet door gingen. In sommige klassen zaten 48 kinderen. Vaak trainen op kleine velden. Van die 48 vonden maar een paar kinderen voetballen leuk. Dat is dan een uitdaging. Een reden om na twee jaar terug te gaan. Op een gegeven moment ben je immers alleen maar bezig met bezigheidstherapie. Binnen de gymlessen heb ik dan ook weinig kunnen bereiken. Met het schoolvoetbalteam was dit anders. Met dat team zijn wij kampioen geworden van de provincie. We werden vijfde met de landelijke kampioenschappen. Er zijn met dit team stappen gemaakt. Zoals in de speelwijze. Van 5-4-1 naar de Hollandse School. Terugkijkend op China. Zo’n ervaring vormt je als persoon, zowel privé, zakelijk en als trainer van FC Lisse.”

Vorig seizoen beleefde Kevin een kort avontuur met de zondag A1 van Buitenveldert. Hij voelde zich daar niet thuis en trok daaruit zijn conclusie. Uiteindelijk kwam FC Lisse weer op het pad van Kevin. “De jeugdvoorzitter van Buitenveldert kent Frank van Wieringen. Zo is het balletje gaan rollen en heeft Frank een balletje opgegooid bij Michel Kamer, lid van de TC bij de jeugd van FC Lisse. We hebben kennis gemaakt en een bak koffie gedronken. In een redelijk vroeg stadium, nu ruim een jaar geleden, is het rond gekomen en zijn wij gaan doorpakken. Ik ben heel blij met mijn terugkeer bij FC Lisse. Het is toch mijn cluppie. Ik voel mij thuis bij FC Lisse. Leuke groep en leuke staf om mij heen. Leuke collega trainers, vrijwilligers. En noem maar op.”

Kevin is sinds dit seizoen verantwoordelijk voor de J0-19-1, dat twee keer op rij wist te promoveren. Hij zag dit team, toen nog onder leiding staand van zijn voorganger John Cuvelier, vorig seizoen diverse keren aan het werk. “Ik heb ze drie keer aan het werk gezien. Wat mij op viel binnen dit elftal was de enorme vechtlust en spirit om kost wat kost een goed resultaat te behalen. De saamhorigheid van het team, waar wij nog steeds de vruchten van plukken.”

De jeugdopleiding van FC Lisse werd onlangs regionaal gecertificeerd. De jeugdopleiding van FC Lisse staat duidelijk op de kaart en is bezig zich verder te professionaliseren. De jeugdtrainers van FC Lisse werken binnen thema’s en cyclussen. “We werken met achtweekse cyclussen. Hoofdopleiding Rory Roubos draagt elke week een thema aan die door iedereen getraind moet worden. Dat is zeker voor de middenbouw en de onderbouw een toegevoegde waarde. De ene week is het aanvallen met opbouw trainen, de andere week is het verdedigen met het opbouw verstoren trainen en de derde week is het omschakelen. In week vier, vijf en zes herhaal je dit en ga je daar een stap verder in. Week zeven en acht zijn aan de trainers om vrij in te vullen. Daarbij zich wel houdend aan een van de drie thema’s. Om de acht weken is het evalueren met de spelers. Waar stonden wij acht weken geleden en waar staan wij nu? Wat gaat er goed en wat kan er beter? Om zo vooruit te kijken naar een nieuwe cyclus van acht weken. Het is goed dat spelers inbreng krijgen. Ik heb dit seizoen al meer gesprekken gevoerd dan in mijn hele trainersloopbaan daarvoor. Spelers denken proactief mee. Ze zijn bewust, waar zij de komende periode op moeten letten.”

Kevin heeft momenteel te maken met een volwassen groep spelers. “Wij hebben vijf jongens die tweedejaars A zijn. De overige jongens zijn allemaal eerstejaars. Ze hebben allemaal hun eigen mening. Het zijn zelfstandige jongens, die op het moment dat als zij het er niet mee eens zijn dit op een normale manier aankaarten bij een trainer. Dat maakt het makkelijker werken, omdat je minder te maken krijgt met randzaken. Naast talent is het mentale gedeelte belangrijk bij een speler. Ons team is mentaal sterk. Bij een achterstand raken wij niet in paniek en gaan de koppies niet hangen. Met uitzondering van de nederlaag tegen Hercules hebben wij alle achterstanden dit seizoen kunnen ombuigen in een overwinning. Zowel mentaal als fysiek zijn er stappen gemaakt.”

Kevin doet het bij de JO-19-1 niet alleen. Van groot belang zijn de mensen om hem heen. “Er is Pros Nieuwenhuizen. Een goede sparringspartner voor mij. Iemand die goed boven de groep kan staan, maar ook er tussen in. Pros spart met mij over de speelwijze, hoe wij bepaalde zaken gaan aanpakken op wedstrijddagen. Het is een beetje een vaderfiguur, die spelers een schouderklopje geeft en met ze praat als ze even niet goed in hun vel zitten. Bart van Rooden is er twee keer per week bij op de trainingen en op de zaterdag. Bart heeft in de zaken om het team heen alles op en top geregeld. Hij staat altijd voor mij klaar. Zeker na de thuiswedstrijden blijft de hele groep in de kantine hangen met de ouders er bij. Ouders die heel betrokken en positief zijn. Er heerst een goede teamspirit. Ook belangrijk is te staf te noemen op de JO-19-2: Peer Beukers en John van Oosten. Die doen het heel goed. Zij hebben zich onlangs geplaatst voor de promotiepoule richting de hoofdklasse.”

JO-19-1 presteert boven verwachting. De eerste periodetitel is binnen. FC Lisse gaat als winterkampioen het nieuwe jaar in. “Ik had getekend voor het aantal punten nu om dit aan het einde van het seizoen te hebben. Het is onze kwaliteit geweest, dat wij het zo goed doen. Met de tweede divisie zijn wij nog niet bezig. We hebben in ieder geval een toetje achter de hand. Wij bekijken het van week tot week. Het mooie is dat er nu ook al talentvolle spelers van onder de 17 regelmatig bij ons mee doen. Zoals Stan Oliemans, Remy van Ekeris, Bommel Schippers en Daan Mesman. De spelers met wie ik werk zijn al bezig met de volgende stap, wanneer zij naar de senioren gaan. Dat merk je in de individuele gesprekken als het gaat om de korte en de langere termijn doelstellingen. Bij iedereen is de gretigheid en ambitie aanwezig om ooit op veld een te staan om half drie. Het is nu winterstop. Tijd voor de POP-gesprekken. Persoonlijke Ontwikkeling Plan. Zaterdag 5 januari beginnen wij weer met trainen. Dan volgen een paar oefenwedstrijden. Op 9 februari hervatten wij de competitie thuis tegen EDO.

Er is volop contact, niet alleen de tussen de jeugdtrainers, maar ook van Kevin richting Richard van Heulen als trainer van het tweede elftal en Robbert de Ruiter als trainer van het eerste elftal. Het tweede elftal vormt sinds dit seizoen het eindstation van de jeugdopleiding. “Ik spreek Richard bijna elke dag. Vorig seizoen hielp ik Richard al bij onder de 17. Richard is een hele goede en gedreven trainer. Richard doet ook dit seizoen onder de 23 in het kader van de Leiden Amateur Voetbalcup, waarbij ook spelers van de A mee doen. Onze jongens trekken zich op aan het hogere niveau door samen te spelen met betere spelers. Robbert spreek ik een keer per week op de training en op zaterdag in de kantine.”

Kevin staat op de foto tweede vanaf rechts.