JO17-1 op karakter naar winst op Purmersteijn

Na een bewogen week was het de vraag in hoeverre opleidingsteam JO17-1 de knop zou kunnen omzetten richting de zes-punten-wedstrijd tegen Purmersteijn JO17-1. Het verhaal van JO17-1 is bekend. Winst in de eerste vier partijen, gevolgd door een gelijkspel en twee verliespartijen. Met als gevolg een deukje in het zelfvertrouwen. Vandaar dat de 1-4 winst tegen laagvlieger Volendam (RKAV) vorige week een welkome opsteker was richting deze kraker in de 4e Divisie. Nummer vijf Purmersteijn stond op slechts 3 punten van nummer twee FC Lisse waarmee deze wedstrijd in het teken stond van aanhaken of afhaken!

Trainer Ronny Grimbergen kon voor deze belangrijke wedstrijd beschikken over een fitte selectie. Waardoor lastige en scherpe keuzes gemaakt konden worden. In de fijne wetenschap dat een gretige en sterke bank het verschil mogelijk ook zou kunnen maken. Een en ander afhankelijk van het spelverloop. Tijdens de wedstrijdbespreking kreeg het team een duidelijk strijdplan mee waarmee geheel in lijn van de FC Lisse-opleiding hoog druk gezet moest worden. De boodschap was duidelijk: het verschil moest en zou nu gemaakt worden!

In het eerste kwartier was het geelblauw dat de wedstrijd dicteerde. Met technisch verzorgd voetbal probeerden de jonge talenten de witblauwe muur van Purmersteijn te slopen. Het ontbrak in die beginfase echter aan de noodzakelijke stootkracht. Vloeiende combinaties verzandden in schoonheid en niet in het gewenste snelle doelpunt. Dus dacht de opponent in de 19e minuut, dan doen wij het toch. Uit het niets joeg hun linkerspits de bal kiezelhard tegen de touwen. Keeper Alpha Marlin kansloos achterlatend! Het spelbeeld veranderde verder niet waardoor de eerste helft werd afgesloten met 0-1 voor Purmersteijn.

Het begin van de tweede helft liet hetzelfde spelbeeld zien. Tot het moment dat de bank door trainer Ronny Grimbergen in stelling werd gebracht. Eerst werden Mick Bastiaenen (voor Benjamin Zondag) en Jesse Lof (voor Jimmy vd Burg) gebracht. Zij voorzagen het team van nieuwe energie. Maar met nog vijfentwintig minuten op de klok stond er wel nog steeds die hatelijke 0-1 op het scorebord. Waarop het publiek langs de lijn zich gaandeweg begon af te vragen wie van de jonge talenten alsnog de ban voor geelblauw zou breken! Met nog ruim twintig minuten op de klok werd de druk verder opgevoerd. Het team had ook geen keus. Zoals gezegd, het moest in deze wedstrijd gebeuren.

En dan dat bevrijdende moment! Het was Casper de Kuyper die zich geen moment bedacht en de bal na een afgeslagen aanval vol op de wreef het doel in knalde. Wat een (belangrijke) goal zeg! Vanaf dat moment was Purmersteijn de grip op de wedstrijd volledig kwijt. Binnen tien minuten stond het 3-1 via heerlijke goals van Thijs de Rooij en spits Max Hermans. De ontlading bij zowel team als bank was groot. Wat een week! Wat een hartverwarmende (wed)strijd! Wat een sportieve winst! Met Jaydon Zijsling nog voor Felipe Soeters, Oscar Barszczak voor Max Hermans en Quinten Wijnands voor Thijs de Rooij kreeg deze TEAMprestatie de geelblauwe glans die het verdiende! Chapeau mannen!