2016-12-10: FC Lisse JO17-3 – ARC JO17-4 (2-4)

FC Lisse JO17-3 weer met beide benen op de grond

Ja, weer met beide benen op de grond. En dat geeft niks, alleen leuk is anders. Vandaag was zo’n dag dat alles niet op z’n plek valt. De ene pech situatie na de andere en een tegenstander die dat goed aanvoelde. En we starten de dag nog wel als koploper, na het wegvallen uit de competitie van VVSB.

In de aanloop naar de wedstrijd wisten we dat de selectie uit 12 spelers bestond met nog de blessures van Timo en keeper Tim. Er was helaas geen vervangende keeper te vinden vandaag. Aan de andere kant zijn we vol goede moed want vorige week pakte een zelfde probleem prima uit met een mooie wedstrijd. En het is echt gaaf dat Jelle wil keepen; tegelijk zonde dat daarmee het succesvolle centrale duo achterin niet kan starten. En tot aan het eerste fluitsignaal gaat het nog eens flink mis. Een speler is te laat, opstelling aangepast en dan 2 blessures in de warming up dus nog een keer aanpassen. Zo’n dag dus… En dan hoort dit een verslag van de wedstrijd te zijn.

Vanaf de start is te zien dat we deze wedstrijd een fysiekere tegenstander treffen. Des te jammer dat we dan met aanpassingen starten waardoor het zichtbaar moeilijker is om echt te voetballen. En dat kan Lisse JO17-3 normaal gesproken beter dan vele andere teams. Toch is het Lisse dat de eerste kansjes krijgt, alleen het vizier staat niet op scherp. Na een voorbereidende actie van Tim is het Darco die met een goed schot de 1-0 maakt. Niets aan de hand dus. Het gaat niet zo soepel maar het moet toch kunnen.

Ondertussen buiten het veld gebeurt er nog van alles. Job is ondanks blessure gestart en begint toch teveel last te krijgen en Timo (zonder enig ritme na blessure) geeft aan graag te willen en ouders gaan op weg voor de schoenen. Die spirit van Job om toch te starten, Timo die graag wil en spelers in het veld die niet in positie staan en het toch proberen…het kan een mooie dag worden. Ook Kasper wil met pijn gaan spelen, toch even wachten. Cor doet pogingen om bij collega coach een speler te veroveren maar niet iedereen staat te springen natuurlijk. O ja en de wedstrijd gaat gewoon door en rond de 25e minuut gebeurt er van alles. ARC dwingt Lisse terug en omdat de automatismen achterin ontbreken zijn er soms ongelukkige situaties. En ARC weet wel hoe zij dit moeten oplossen. Eerst valt de 1-1. Kort daarop gaat Julian mee naar voren en zijn voorzet wordt door ARC in eigen doel gewerkt, toch weer 2-1 voor. En kort daarop in de 29e minuut weer een ongelukkige situatie voor het Lisse-doel en de 2-2. Dat was het voor de 1e helft, wel nog een stiftje van Darco dat net niet lukt.

Je ziet ook dat niet iedereen in zijn normale spel komt omdat het zo’n vreemde wedstrijd is. En met verschillende type spelers vindt niet iedereen het juiste knopje om dit gevoel weg te spelen of te werken. Datzelfde geldt voor de coaches. Daar waar Cor de energie en het inzicht weet te vinden om de verbeteringen voor de 2e helft te benoemen was ondergetekende deze keer iets minder genuanceerd en rustig. Nou ja, de hoop was daarmee (denk ik achteraf) om iedereen te ‘raken’ en daarmee allemaal het schepje er boven op te doen voor elkaar en de wedstrijd winnen, natuurlijk het liefst met echt voetbal. Helaas, het zat er vandaag niet in.

ARC bleef fysiek de 2e helft eenvoudig op de been, wisselde vrolijk door waar Lisse steeds noodgedwongen aan het schuiven was. Kasper probeert het nog met de pijn op zijn gezicht. Timo wordt uit voorzorg eruit gehaald maar later weer erin. Damian komt nog helpen (bedankt, top!) maar weet ook het spel niet te keren. ARC vindt nog twee keer het doel waar Jelle doet wat hij kan. Kortom we waren steeds opnieuw teveel met randzaken bezig en de automatismen kwamen niet in terug in het spel. De ene speler wordt er moedeloos van, de andere speler zoekt juist de grens extra op in de duels. En in plaats van elke speler benoemen: iedereen probeerde op zijn manier vandaag de wedstrijd door te komen. De druk van de koploper zijn we weer even kwijt en tegelijk ligt alles super dicht bij elkaar. Alle teams kunnen van elkaar winnen en verliezen, zeker als de pech toeslaat. We weten gelukkig hoe goed het team kan spelen en na de winterstop gaan we weer vol voor het voetbal zoals dat in dit team aanwezig is.

Geschreven door: Marco Elderbroek