• Kraker FC Lisse O18-1 tegen Quick Boys O18-1
    Voor de boys en trainers van FC Lisse O18-1 werd vorige week de wedstrijd tegen Quick Boys O18-1 ingelast. Op een druilerige zaterdagmiddag werd er om 15.00 afgetrapt op veld 7. En een wedstrijd werd het!

    Vanwege de nodige blessures moest er noodgedwongen een beroep worden gedaan op enkele spelers van zowel de O17-1 als de O19-1. Waardoor we toch nog met 15 spelers de strijd aan konden gaan met Quick Boys.

    Even wat feiten vooraf: Quick Boys had 11 wedstrijden gespeeld, 9 gewonnen, 1 gelijk, 1 verloren (doelsaldo 71/13). FC Lisse had 11 wedstrijden gespeeld, 4 gewonnen, 0 gelijk en 8 verloren. Quick Boys stond 2e, achter het Telstar van voormalig manager Opleiding Rory Roubos, FC Lisse stond 5e. Daarbij had Quick Boys begin november nog met 4-0 van Telstar gewonnen.

    Deze wedstrijd betekende voor Quick Boys de kans om winterkampioen te worden en dus rechtstreekse promotie. De grote afvaardiging fans uit het buurdorp wisten het zeker: dit zou wel eens een winstpartij ‘met een nulletje of 10’ kunnen worden. Helaas voor de mannen uit Katwijk wenste FC Lisse niet mee te werken aan dit scenario!

    Na de warming up en tactische bespreking stonden onze boys klaar op veld 7. Na de aftrap waren de eerste 10 minuten eenrichtingsverkeer. De achterhoede van QB speelde de bal lang rond, loerend op een kans voor een lange bal achter onze verdediging. Die lange (cross)bal kwam er ook en zette onze verdediging een paar keer behoorlijk onder druk. Ook het middenveld van QB gaf maximale druk waar wij ons aanvankelijk maar moeilijk onderuit konden voetballen. Na een kleine omzetting aan onze kant en enkele tactische aanwijzingen van trainer Mark kreeg Lisse gaandeweg meer grip op de wedstrijd. Tot de 17e minuut, toen de vaardige linksbuiten van QB een puike voorzet afleverde, waar de rechtsbuiten wel raad mee wist. Dat betekende 0-1. Gezien de krachtsverhoudingen op dat moment een terechte voorsprong.

    De goal werkte echter als doping voor onze boys. Niemand verzaakte, niemand liet zijn hoofd/schouders hangen, de ruggen werden gerecht waarna het team gelijkwaardig was aan het niveau/intensiteit van QB. Prachtig om te zien hoe de mannen in de wedstrijd groeiden en al strijdend de rust haalden. Ruststand 0-1 tegen de gedoodverfde kampioen. Niet slecht, toch? Maar als je goed naar die koppies keek, zag je ook wat anders. Je zag dat het zelfvertrouwen groeide! Dat het geloof in eigen kunnen en in elkaar groeide! Dat die ‘geweldige’ ploeg uit Katwijk steeds minder in de melk te brokkelen had! En dat we, zoals altijd, zeker nog kansen zouden krijgen. Met enkele tactische aanwijzingen van Mark op zak gingen ze richting de 2e helft.

    En weer was de strijd mooi om te zien. Geen onsportief gedrag van beide teams, wel felle strijd, waar de scheidsrechter prima en kordaat mee omging. Lopende de wedstrijd werden we steeds sterker. Af-en-toe zelfs de dominante en bovenliggende partij. Nu was het Quick Boys dat achter FC Lisse aanliep terwijl onze uit- en aanvallen vlijmscherp en gevaarlijk waren. Waaraan het echter ontbrak was ‘het laatste stukje’. Ofwel, aan ‘killersmentaliteit’ om het team te belonen tegen de kampioen.

    Helaas beloonde het team zichzelf niet. Maar ondanks dat kunnen de boys trots zijn op zichzelf. Trots op de verdediging, die tot het uiterste ging om de veel scorende aanvallers van QB te stoppen; een half geblesseerde keeper die toch bleef staan en nog een 2-tal prima reddingen verrichtte. Onze middenvelders, die het sterkste middenveld van deze competitie aanpakte voordat ze hun paradepaardje -snelle omschakeling, overtal creëren- konden uitvoeren. Geweldig boys! Het laatste kwartier was QB vooral bezig met tijd rekken ….. en dan weet je als team dat je de bovenliggende partij bent …. Prachtig compliment dus!

    En nu, een paar dagen later, kan het team prima zelf beoordelen wat ze beter hadden kunnen doen om in de toekomst ook dit soort wedstrijden, tegen dit soort tegenstanders, naar zich toe te trekken!

    We hopen jullie snel weer (langs de lijn) te zien!

    ‘Burenruzie’ FC Lisse O23 en Kagia 1 eindigt zoals die begon
    Na de persconferentie werd duidelijk dat de competitie tijdelijk op zijn gat ligt. Dit bood de kans om een oefenwedstrijd in te plannen. Waarom ver zoeken, als het dichtbij kan. Zo dachten Kagia en Lisse er ook over en zo geschiedde.

    Het was een weerzien van oude bekenden. Trainer Hein Leliveld is een oude bekende op Ter Specke. Dat geldt ook voor assistent-trainer Ronald Rovers en keeperstrainer Dennis Veen. Daarnaast zijn er verschillende spelers die de afgelopen jaren de tocht ‘over de brug’ hebben gewaagd. Zo ontmoette trainer Ronny Grimbergen zelfs spelers waar hij zelf nog mee op het veld stond. Kagia keeper Sander Hogervorst en middenvelder Rens Lamboo waren oud-teamgenoten. Zo begon de aanvang met een hoop oude verhalen ophalen.

    Over de wedstrijd valt niet veel te zeggen moeten we eerlijk bekennen. Slechte weersomstandigheden, een moeilijk bespeelbaar veld en 2 teams die het daar duidelijk lastig mee hadden. Over en weer wat kleine speldenprikjes die niet resulteerden in de gewenste goals. Kagia kreeg in de eerste helft nog een cadeautje in de schoot geworpen, maar vergat deze uit te pakken.

    Na rust hetzelfde spelbeeld. Beide teams werkten hard maar de stand bleef onveranderd. Uitslag 0-0. Al met al toch een nuttige oefenwedstrijd voor beide teams.