Ooit noemde Louis van Gaal bij zijn terugkeer naar Ajax, dat de cirkel rond was. Mark Ens nam door het moeten werken op zaterdag in 1996 afscheid van FC Lisse als topscorer aller tijden. Dit seizoen is de 39-jarige als spits van de zondag 1 terug gekeerd op het oude nest: Ter Specke.

De hernieuwde kennismaking met FC Lisse is niet bewust gepland volgens Ens. ´Met mijn vorige club SJC kwam ik er niet uit. Trainer Rene Ras, met wie ik in de zaterdag 1 van FC Lisse heb gespeeld, belde mij op of het zondagteam van FC Lisse niets voor mij was. Ik ben niet iemand die in de lagere senioren wil spelen. Ik voel mij nog topfit. Trainen en het spelen van wedstrijden op niveau vind ik nog steeds heerlijk. Ik kan nu wat terug doen voor de club, waar ik ben begonnen.´

Typisch
In 161 wedstrijden in het eerste van de zaterdag 1 van FC Lisse tussen 1989 en 1996 kwam Ens tot 84 goals. ´Ik ben zeker geen balvirtuoos. Ik moet het hebben van keihard werken. Ze spreken wel van typische Mark Ens-goals. Als spits voel je aan op welke plaats je moet staan. Zelfs dan ben je afhankelijk van de ballen van de flanken en of de aanvoer van achteruit fatsoenlijk is geregeld.´
Ens en promoties zijn aan elkaar verbonden. In 1989 zorgde Ens met de enige goal van de wedstrijd tegen Zuidvogels, dat FC Lisse promoveerde naar het hoogste amateurniveau. Treffers van Ens waren ook beslissend voor de latere promotie van VVSB naar de hoofdklasse zondag en SJC naar de eerste klasse zondag. ´Een enorme ontlading van een kampioenschap ken ik niet. Als ik in het veld sta ben ik gedreven. Buiten het veld kan ik het voetbal makkelijk van mij afzetten. Ik ben vooral een voetballiefhebber. Ik heb nog nooit een rode kaart gekregen. Ik ken mijn grenzen. Ook als ik moet invallen geef ik mij voor de volle honderd procent. Bij de pakken neerzitten heeft geen enkele zin.´
Vader
Ens wordt in februari veertig jaar. De zondagselectie van FC Lisse bestaat vooral uit jonge spelers. ´Ik zie me zelf absoluut niet als een vadertype. De andere spelers hoeven mij absoluut niet met u aan te spreken. Alle spelers staan op hetzelfde niveau. Natuurlijk geef je door je ervaring sturing aan de andere spelers. De zondagselectie is een enthousiaste groep met veel voetbal. Ik kan ook wat leren van de anderen. Je kunt immers altijd nog wat opsteken.
Op zaterdagochtend staat Ens langs de lijn om zijn kinderen Junior en Niels aan het werk te zien. ´Niels is een eerstejaars E. Niels heeft alles wat ik niet heb. Hij is behoorlijk technisch. Een linkspoot, die centraal op het middenveld speelt. Junior is groot en sterk. Hij scoort makkelijk. Een type zoals zijn vader.´
Aan stoppen denkt Ens voorlopig nog niet. ´Ik heb ooit een keer bij FC Lisse-zaterdag mijn enkel gebroken. Voor het overige is zwaar blessureleed mij in ruim twintig jaar selectievoetbal bespaard gebleven. Na trainingen en wedstrijden voel ik nog weinig pijntjes. Ik bekijk het gewoon per jaar of  ik door ga of stop. Op dit moment vind ik het voetbalspelletje nog steeds leuk.´