Historie

Eerste herenteam op zaterdag
Het eerste herenelftal speelt al sinds 1989 in de eerste klasse A en vanaf het seizoen 1996/1997 in de Hoofdklasse A (de toenmalige eerste klasse werd omgevormd naar de Hoofdklasse). Het promoveerde in 1989 naar het walhalla van het zaterdagvoetbal nadat Mark Ens in de kampioenswedstrijd de beslissende 1-0 binnenschoot tegen Zuidvogels. FC Lisse 1 kende op het hoogste niveau een moeizame start. Met eigen jongens werd fris de strijd tegen degradatie aangegaan en deze strijd werd gewonnen. Met het aantrekken van Ruud Broring en kapitaalkrachtige sponsors werd de weg omhoog ingezet. Het eerste hoogtepunt voor de Lissenaren kwam in het seizoen 1992-1993 toen men de tweede periodetitel in de wacht sleepte en zich zo kwalificeerde voor de KNVB-beker.

In deze beker had Lisse lang uitzicht op een stunt. Na een vroege goal in De Goffert (Bert van Duijvenbode) na amper een minuut spel) kwam N.E.C. langzamerhand terug in de wedstrijd en werd het 1-1 door Ulrich Crüden. De droom van Lisse spatte uiteen vijf minuten voor tijd, toen Cees Lok de Nijmegenaren op een uiteindelijke 2-1 zette. Later dat seizoen haalde N.E.C. overigens de bekerfinale door onder andere Ajax uit te schakelen in de halve finale in De Meer. In het seizoen 1993-1994 werd door Lisse de districtbeker met overmacht binnengesleept door een fraaie 5-0 zege op de reserves van Dordrecht '90. En passant pakte men in Coevorden ook nog de landelijke amateurbeker.

FC Lisse wilde meer en na een periode met Mark Wotte brak het seizoen 1996-1997 aan. Met veel tam-tam werden toppers gehaald naar het knusse Ter Specke. Onder bezielende leiding van Paul Bahlmann moest de FC op zoek naar een titel. Het ging echter faliekant mis. Bahlmann werd ontslagen toen de FC onderin de middenmoot bivakkeerde. Zijn opvolger werd Ted Immers, de trainer die ook naam maakte in het betaalde voetbal. Na het verlies thuis tegen ASWH (2-3) nam Immers het roer over. Met uitstekend voetbal werd de weg omhoog ingezet en kwam de ongenaakbare koploper Scheveningen in het vizier. Het gat slonk zelfs tot vijf punten na een heroïsch duel op Ter Specke. De geelblauwen zegevierden met 4-3. Twee speelronden voor het einde stonden beide ploegen bovenaan met het uitgekookte Noordwijk in het kielzog. Laatstgenoemde was in de laatste speelronde even virtueel kampioen maar zowel Scheveningen (uit bij Achilles Veen) en Lisse (uit bij Rijnsburgse Boys) bogen de achterstand nog om tot een overwinning. Met evenveel punten moest een beslissingswedstrijd uitsluitsel geven. Het werd een ware happening.

Op sportpark De Middelmors in Rijnsburg beleefden uiteindelijk 7.500 toeschouwers een bizarre wedstrijd. Scheveningen pakte voor rust nog een op het oog veilige 0-2 voorsprong (goals van Jim Charite en Yurion Girigoria). Vijf minuten na rust was het al gelijk door twee goals van Jimmy Simons, beide verkregen na gegeven pingels door arbiter Bakker. FC Lisse leek op rozen na de 3-2 vlak voor tijd van Stephan Spruyt maar John Blok dacht daar anders over. Met de hand wist hij in extremis nog voor de 3-3 te zorgen. In de verlenging zaten de Scheveningers stuk en bleven de Lissenaren gaan. De ongrijpbare Jerrel Linger forceerde uiteindelijk de nekslag. Rood voor Ron Cramer en een benutte penalty van Marco Kleyn. Het zinderende duel werd in het voordeel beslist van FC Lisse en zo werd de ploeg uit de Bollenstreek voor het eerst kampioen op het hoogste niveau. In de nacompetitie kwam het uiteindelijk één goal tekort ten opzichte van VVOG uit Harderwijk.

In de jaren daarna ging het steeds iets minder met de Lissenaren. Na nog een derde plek een jaar na het kampioenschap gleed de ploeg langzaam naar beneden, met als dieptepunt het seizoen 1999-2000. In dat seizoen eindige FC Lisse op de 12e plaats, en dat betekende een promotie/degradatiewedstrijd tegen Marken. Tot in de blessuretijd stond FC Lisse met 1-2 achter, maar Erwin van der Lugt wist er nog een verlenging uit te slepen. Na verlenging was de stand 3-3 en kroonde de doelman van FC Lisse, Ron Bouman, zich tot held door in de strafschoppenserie de laatste strafschop van Marken te stoppen en zelf de beslissende te scoren.

Logischerwijs waren de verwachtingen voor het volgende seizoen niet hooggespannen, niet degraderen was de eerste vereiste. De club draaide echter aardig mee in de subtop. De ploeg begon echter te geloven in meer toen de op dat moment nog ongeslagen koploper Katwijk de eerste nederlaag van het seizoen werd toegebracht, via een overtuigende 0-3 overwinning in Katwijk. Samen met Ter Leede en Scheveningen werd de achtervolging op Katwijk ingezet, dat door een serie van 8 wedstrijden zonder overwinning de koppositie moest prijsgeven. Door overwinningen op Scheveningen en Katwijk in de slotfase van de competitie had FC Lisse op de laatste speeldag aan een gelijkspel in en tegen Noordwijk voldoende voor de titel. Met een eclatante 2-5 overwinning werd het tweede kampioenschap op het hoogste amateurniveau een feit. In de nacompetitie om de zaterdagtitel wist FC Lisse de kampioenen van de andere afdelingen, ASWH en Be Quick '28, achter zich te houden. In de strijd van de algehele amateurtitel was Baronie echter te sterk.

Het volgende seizoen liep echter uit op een teleurstelling. De club eindigde als 11e, slechts 1 punt boven de promotie/degradatieplek, en leed bovendien dat seizoen een recordnederlaag van 0-7 in de thuiswedstrijd tegen Rijnsburgse Boys. Het seizoen 2002-2003 was een overgangsjaar waarin de club op de 9e plaats eindigde.

Vanaf het seizoen 2003-2004 braken weer hele mooie jaren aan voor FC Lisse. In 2004 werd de club 2e achter Quick Boys, en in 2005 5e met evenveel punten als de nummer 2, terwijl ASWH zich de beste toonde. In 2006 kreeg de competitie een spannende ontknoping met DOTO, Rijnsburgse Boys en FC Lisse. DOTO had lang de beste papieren, maar verloor in de slotfase van de competitie teveel punten. Op de laatste speeldag van de competitie stond FC Lisse bovenaan, met 2 punten meer dan Rijnsburgse Boys en 3 meer dan DOTO. Het laatste competitieduel was thuis tegen de nummer 2, Rijnsburgse Boys. Een gelijkspel was dus voldoende voor het kampioenschap, bij een nederlaag zou de titel naar de tegenstander gaan. Het werd een zenuwslopende wedstrijd voor de duizenden toeschouwers. Rijnburgse Boys had het betere van het spel, maar FC Lisse kreeg de beste kansen. Omdat Jeffrey Winter het vizier niet op scherp had staan, bleef het tot in blessuretijd 0-0 en leek de titel binnen. In de derde minuut van de blessuretijd was het echter Martijn Gootjes die Rijnsburgse Boys alsnog naar de overwinning en daarmee het kampioenschap kopte.

Na dat seizoen vertrok de trainer en de halve selectie, waardoor het erg onduidelijk was hoe de club het volgende seizoen 2006-2007 zou doorbrengen. Dat ging wonderwel onder leiding van de nieuwe trainer Niek Oosterlee bijzonder goed. FC Lisse was zelfs een tijdje koploper na een serie van 7 overwinningen op rij, maar door een terugval kon Rijnsburgse Boys die weer overnemen. Hoewel een overwinning in Rijnsburg de hoop weer even terugbracht, kon de club de strijd niet tot het laatst volhouden en werd opnieuw Rijnsburgse Boys kampioen. Wel werd opnieuw de 2e plaats behaald.

Met dezelfde basis als vorig jaar, aangevuld met enkele versterkingen, werd in het seizoen 2007-2008 opnieuw een gooi naar de titel gedaan. Concurrentie werd verwacht van Quick Boys en uiteraard opnieuw Rijnsburgse Boys. De start van FC Lisse was goed te noemen, de club had al vroeg een voorsprong op de concurrenten. De maand december leek echter een zwarte maand te gaan worden. De club won daarin geen wedstrijd meer, en nog erger was dat de wedstrijd tegen Ter Leede tijdelijk werd gestaakt als gevolg van het gedrag van spelers in het veld. Hoewel de club nog wel als koploper de winterstop in ging, zou dat KNVB naar aanleiding van die wedstrijd 3 strafpunten aan beide clubs opleggen, waardoor Quick Boys de koppositie zou overnemen. Na de winterstop herpakte FC Lisse zich echter goed, het won 6 van de 7 wedstrijden en pakte de koppositie weer over. Na onder meer een overwinning bij concurrent Rijnsburgse Boys lag de titel voor het grijpen, maar een nederlaag bij de andere concurrent Quick Boys bracht de spanning weer terug. Met 2 wedstrijden te gaan bedroeg de voorsprong slechts 2 punten. Toen de uitwedstrijd tegen Ter Leede echter werd gewonnen en Quick Boys punten liet liggen bij Barendracht, was de titel een wedstrijd voor het einde alsnog een feit. Het kampioenschap om de zaterdagtitel werd vervolgens door FC Lisse met overmacht gewonnen. Na een 2-2 gelijkspel bij Spakenburg volgden louter overwinningen; thuis tegen HHC Hardenberg (2-0), thuis tegen Spakenburg (6-2) en tenslotte uit tegen HHC Hardenberg (1-5).

Landskampioen
FC Lisse won op zaterdag 21 juni 2008 in Hoorn het algeheel amateurkampioenschap van Nederland. De zaterdagkampioen won bij Hollandia met 1-3. Daarmee poetste het team de eerdere verrassende nederlaag op eigen veld (2-3) weg en konden de spelers,trainer Niek Oosterlee en zijn assistent Arno Lancel zich laten kronen tot beste amateurs van het land.

In een spannende wedstrijd kwam Lisse in de eerste helft al op een voorsprong van 0-2,via Sezer Aksoy en Robin Stolp. Beide teams hadden toen al wat meer kansen gekregen. Zondagkampioen Hollandia leek terug in de wedstrijd toen invaller Travis Reuser de aansluitende treffer maakte - een heel belangrijke, opgeteld bij de eerdere overwinning in Zuid-Holland - maar uiteindelijk maakte Lisse alsnog de beslissende treffer, vlak voor tijd. Daarmee voorkwam het team een verlenging.

Aan de beslissende treffer ging wel een tumultueuze actie vooraf. Doelman Ron Sijm kon nog net zijn hand na een kopbal tegen de bal krijgen, waarop deze op de lat belandde. Maar vervolgens kreeg Hollandia-speler Tim Emmerik de bal tegen zijn hand, wat hem een rode kaart opleverde. Uit de toegekende strafschop schoot Michael van der Laan de kampioensgoal tegen de touwen.

Topklasse
In het seizoen 2009-2010 promoveerde FC Lisse naar de nieuw opgerichte Topklasse door een 4e plaats in de hoofdklasse A te behalen.

Kampioenschappen
Kampioen Hoofdklasse A
1996-1997
2000-2001
2007-2008

Zaterdag Amateurkampioen
2001
2008

Nederlands Landskampioen Amateurs
2008

Eerste herenteam op zondag
De laatste wedstrijd in het bestaan van het eerste zondagteam van Sportclub Lisse was een beslissingsduel in 1981 voor 5.000 toeschouwers op het veld van Noordwijk. Tegenstander was Roodenburg en de inzet vormde promotie naar de eerste klasse. Een week eerder had FC Lisse nog op Ter Specke met 6-1 van de Leidse tegenstander gewonnen. In het allesbeslissende duel ging het mis met de Sportclub. Oranje-zwart verloor met 2-0. De zondagtak van FC Lisse begon zo net als de zaterdag na de fusie tussen Lisser Boys en de Sportclub in 1981, in de tweede klasse. Drie seizoen lang wist FC Lisse-zondag zich te handhaven in de tweede klasse. Degradatie volgde in 1984 na dramatisch verlies in een beslissingswedstrijd tegen SJC.

FC Lisse-zondag slaagde er vanaf 1984 niet meer in de stap terug te maken naar de tweede klasse. Integendeel. In 1990 degradeerde FC Lisse-zondag zelfs naar de vierde klasse. Al snel kwam FC Lisse via de nacompetitie terug in de derde klasse. FC Lisse zondag werd vanaf dat moment de 'heen-en-weer'van het amateurvoetbal genoemd. Al jaren pendelt het tussen de derde en de vierde klasse. FC Lisse heeft altijd een technische ploeg gehad, die vaak moeite heeft met het fysieke spel van de tegenstanders in de vierde klasse. Eigenlijk is FC Lisse het 'Ajax'van de Bollenstreek in de Volendamse heen-en-weer-boot.

De laatste jaren is er meer samenwerking op technisch gebied tussen de zaterdag- en de zondagtak van FC Lisse. De zondag is als kweekvijver gaan fungeren van de zaterdag. Wie als speler nog niet rijp is voor de zaterdag probeert het eerst op zondag. Deze werkwijze werpt haar vruchten af. In 2008 werd FC Lisse met vlag en wimpel kampioen in de vierde klasse. In 2009 en 2010 werd aangeklopt bij de poort van de tweede klasse. In de nacompetitie voor promotie ging het op het laatste moment twee keer mis.

Een fenomeen rond de zondag 1 is het wandelen. Jaap Doll gaf in 1990 de aanzet tot het wandelen van de uitwedstrijden. Hij kreeg heel veel volgers. Zo liepen er op zondag 28 april 1991 33 personen met Jaap mee richting Alphen. Op 24 januari 1999 gingen de wandelaars aan de champagne op weg naar het Haagse VUC. In 2009 stonden tochten op het programma van vijftig kilometer naar SVV/SMC in Schiedam en VFC uit Vlaardingen.