Jankees Faas is met wat hij doet bij FC Lisse een fenomeen. Hij is van alle markten thuis. Zelf kort hij zijn naam vaak af tot JKF. Bij de FC heeft hij bijnamen als ´de Wandelende Verslaggever´en de ´Razende Reporter´. Een zelfportret.

Jankees jij komt uit een echte voetbalfamilie
´Dat kun je wel zeggen. Mijn vader heeft jarenlang de tuinen onderhouden rond het complex van FC Lisse. Prachtig dat hij op zijn 80ste jaar werd onderscheiden door FC Lisse. Mijn moeder heeft jarenlang heel wat wassen gedraaid met vieze spullen van eerst Sportclub Lisse en later FC Lisse. Mijn zus Joke begeeft zich regelmatig bij FC Lisse Golf. Broer Dick is financieel een van de dragende krachten van de FC al sinds 1981 achter de schermen. Nu bestiert hij FC Lisse Golf. Broer John is FC Lisse-supporter. Broer Rob kennen we natuurlijk als de voorzitter van FC Lisse. Rob en ik hebben totaal andere karakters. Toch waarderen wij elkaar voor wat wij doen bij de FC. Ik had nooit de afgelopen jaren in de schoenen willen staan van Rob. Wat heeft hij en zijn medebestuursleden het de afgelopen jaren zwaar gehad. Om een paar dingen te noemen. Het getouwtrek met de gemeente Lisse om de accommodatie te kunnen verbeteren, wel of niet een Topklasse en het gedoe met de KNVB over de mijns inziens onjuiste straf die FC Lisse kreeg naar aanleiding van schermutselingen tegen Ter Leede. Ik ben blij voor Rob dat het hoofdbestuur uitbreiding en een verjonging heeft ondergaan. Krijgt hij het wat rustiger.´

Wat is je voetbalachtergrond
´Ik kom uit de Zeeheldenbuurt. Ik ben opgegroeid met onder meer Fred Bon (zoon van FC Lisse-administrateur Arie) en Wim Bouckaert. We hebben Wim wat schoppen gegeven om hem harder te maken. Regelmatig lag hij in de bosjes. Het kon Wim niet deren. Uit die tijd heeft hij al zijn bijnaam Pielie. Wim is altijd eigengereid geweest. Hij is overtuigd van zijn voetbalvisie. Zoals hij nu training geeft, zo was hij vroeger ook altijd als voetballer. Bij Wim staat het plezier in het spelletje voorop. ´Als die ventjes het maar naar hun zin hebben, zegt hij altijd.´Een betere voetballer als Wim in Lisse heb ik nog niet gezien. Misschien kan Martin van Eeuwijk dit worden. Net als Wim een speler met een enorme techniek en een liefhebber van het spelletje. Ik ging als 8-jarige op de voetbal. Bij Sportclub Lisse. Ik heb alle jeugdselectieteams doorlopen. Hoogtepunt was het toernooi van de C1 in Jeka tegen onder meer Feyenoord en Sparta. Na de fusie tot FC Lisse in 1981 kwam er van voetballen voor mij niet veel meer terecht. Ik ging maatschappijgeschiedenis studeren aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam.´

Hoe ben je PR-man van FC Lisse geworden
´Ik denk dat het 1987 was. Ik werd geroepen naar het huis van Wim Randsdorp aan de Willemskade. Wel een mooie man die Wim. Een van die wijze mannen bij FC Lisse achter de schermen, die naar voren komt als de club erom vraagt. FC Lisse kwam te weinig in de publiciteit. Kon ik daar wat aan veranderen? Met een journalistieke achtergrond en het nodige inzicht in PR en voorlichting kon ik daar wel wat aan doen. Als PR-man heb ik een redelijke vrije rol. Ik laveer tussen de linies door bij FC Lisse. Je moet mij niet in een bestuur zetten (de Supportersclub is wat dat betreft minder formeel). Ik ben een doener. Ik moet actief zijn, anders word ik gek. Ik hou met mijn PR-werkzaamheden wel altijd zo veel mogelijk rekening met het clubbelang. Soms moet je wel eens iets vervelends naar buiten brengen. PR staat niet voor positieve reclame, maar voor het op de juiste wijze belichten van een organisatie. Ik heb in mijn functie jarenlang alleen gestaan. Ik ben blij dat ik nu de steun krijg van communicatiedeskundige Hubert ´Powerpointman´Habers. Samen hebben we mooie ingevingen om de FC Lisse in een digitale maatschappij zo transparant mogelijk naar buitenuit te dragen.´

Wat doet een PR-man
`Ik ben denk ik gemiddeld een kleine 15 uur per week voor de FC bezig. Als PR-man moet je in feite 24 uur per dag stand-by staan om het laatste FC Lisse-nieuws te brengen. Met uitzondering van het zaterdag 1-verslag in De Lisser (het pakkie an van Matthieu Haring) doe ik de berichtgeving van de FC in de lokale bladen. Zo maak ik voorafgaand aan de thuiswedstrijden van de zaterdag een de FC Lisse-pagina in het Witte Weekblad. Ik maak met uitzondering van het voorwoord van de voorzitter alle teksten van de FC in de gezamenlijke presentatiegids. De teksten in deze gids vormen een afspiegeling wat er leeft binnen de club. Ik ben denk ik voor zo´n negentig procent  verantwoordelijk voor de FC Lisse-teksten op onze website. Ik krijg genoeg input. Kees van Wieringen levert mij de mutaties bij de zaterdagselectie, Rene Ras doet dit bij de zondag en Leon Annokkee bij de jeugd. Voor bestuurlijke mededelingen is Rob die mij inseint. Dat loopt allemaal gestroomlijnd. Ik heb dertien jaar voor Bollenstreek Sport FC Lisse verslagen voor de radio. De spannendste wedstrijd was Marken – FC Lisse in 2000 op het terrein van Noordwijk. De FC stond vlak voor tijd met een been in de eerste klasse. Ik had het in de uitzending al over het schrikbeeld te moeten spelen een jaar later aan de Kooltuinen. De accommodatie toen van KRV, later gefuseerd tot Rijnvogels. Gelukkig maakte Erwin van der Lugt in blessuretijd nog gelijk. Nu hij toch in Lisse woont kunnen ze voor hem wel een standbeeld oprichten. Immers een jaar later werd de FC op dezelfde plek in Noordwijk kampioen van de Hoofdklasse A. Het kan verkeren.
Ik maak nu al twintig jaar vrijwel in mijn eentje het programmablad bij de thuiswedstrijden van zaterdag 1. Ooit werd dit blad gekozen tot beste amateurblad van Nederland. Iets om trots op te zijn.
Ik presenteer jaarlijks de FC Lisse Voetbalquiz. Ik deel de mening van Hubert Habers, dat deze quiz  het echte FC Lisse-gevoel uitdrukt. Het is dan een grote familie om in Ben Huitema-termen te spreken. Fantastisch gewoon de sfeer en de gezelligheid. Op zondag ben ik speaker bij de thuiswedstrijden van zondag 1. Ik begin altijd met Zondag van Rob de Nijs. Dat vinden de spelers geweldig. Sinds jaar en dag loop ik de meeste uitwedstrijden van de zondag 1. De verste loopbeurt was afgelopen seizoen naar SVV in Schiedam. Een kleine vijftig kilometer. Door de loopbeurten bij de zondag is het idee ontstaan de Vierdaagse in Nijmegen te gaan lopen. Mijn eerste Vierdaagse was in 1999 samen met Joop Turnhout en Loek Randsdorp. Loek overleed ruim drie maanden na die Vierdaagse. Voor mij was het dit jaar speciaal om samen met de zoon van Loek, Paul, de Vierdaagse uit te lopen.
Ik ben voor vele nieuwsjagers het aanspreekpunt bij FC Lisse. Ik krijg ook de nodige emails en telefoontjes van supporters en bestuurders van andere clubs om informatie te verstrekken over FC Lisse. Ik regel vanaf dit seizoen de telefoonlijntjes bij de thuiswedstrijden van de zaterdag 1. Dit deed ik vroeger samen met Cock Schalk. Helaas is Cock overleden.

De Supportersclub staat midden in de FC Lisse-samenleving
´Met die stelling kan ik wel leven. Ik was in 1989 bij de oprichting van de Supportersclub. Samen met onder meer Leo Meiland. Leo noemde ik altijd de man van staal. Een persoon om nooit te vergeten. Een grote mond, maar een klein hart. Een echter handelaar. Hij tikte de gekste dingen op  de kop. Zijn schuur lag altijd vol met spullen voor veilingen en FC Lisse. Hij regelde van alles. Ondanks zijn jarenlange slopende ziekte was hij meestal goed gemutst. Hij had van die prachtige uitspraken, zoals ´aan het einde van de tunnel is er weer licht.´Ik kreeg kippenvel toen voormalig FC Lisse-voorzitter Ben Huitema het kampioenschap van de zaterdag 1 in 2001 op droeg aan Leo. Ik ben nu ongeveer zeven jaar voorzitter van de Supportersclub. Aanvankelijk kwamen wij alleen in actie voor de selecties van de zaterdag en de zondag. Onze activiteiten steunen intussen de hele club. Om een voorbeeld te geven. De jeugdspelers van het Team van de Week bij de zaterdag 1  steken wij vanaf dit seizoen in het nieuw. Ik ben blij met mijn medebestuursleden. Penningmeester Wim Tromp kun je om een boodschap sturen. Matthieu Haring weet wat er leeft bij de jonge FC Lisse-supporters. Dolly van der Laan en Annette Meiland steken de handen uit de mouwen. Hendrik-Jan Bauman is een bekwame secretaris. Kortom een fijne club mensen.´

Ben je getrouwd met FC Lisse?
´Dat vind ik een leuke vraag. In zekere zin wel. FC Lisse is een virus dat je niet los laat. Ik ben niet de enige persoon binnen de club die zijn bed kan neer zetten op Ter Specke. In mijn geval durf ik te zeggen, dat ik met FC Lisse een verbond voor het leven ben aangegaan.
Ik kan FC Lisse als ik niet op de club ben wel van mij afzetten. Sinds een jaar of drie ben ik in de gelukkige omstandigheid een vriendin te hebben. Haar twee kinderen kreeg ik er gratis cadeau bij. Die kindersmoeltjes van vier en acht jaar iedere keer weer te zien glimlachen doet je beseffen dat je leeft zou Willy Alberti zeggen. Ik heb vele hobbies. Wandelen is natuurlijk bekend. Ik ga ook graag naar concerten en het theater. Dit jaar nog naar Pinkpop geweest om mijn held Bruce Springsteen te zien. En De Dijk. Die zie ik wel een keer of drie per jaar. Ik toon ook interesse in musea en de natuur. In feite neem ik het leven zoals het is en geniet ik er met volle teugen van.´

Heb je nog wensen voor de FC Lisse?
´Wensen zijn er altijd. Ik zou het fijn vinden als er voorafgaand aan het seizoen een open dag is bij FC Lisse. De mogelijkheid aan de supporters de nieuwe selecties te presenteren. Het is goed dat er een evenementencommissie komt. Die kan de slotdag nieuw leven inblazen. In feite moet zo´n afsluiting een familiair gebeuren zijn waar FC Lisse-mensen uit het heden en verleden elkaar ontmoeten. Ik hoop ook dat de Club van Honderd weer levensvatbaar gaat worden. Sinds de oprichting hiervan ruim een jaar geleden heb ik van deze club weinig meer vernomen. Er staat eindelijk weer structuur bij de jeugd. Een voorwaarde dat op langere termijn eigen spelers doorstromen naar het eerste team op zaterdag en zondag. Verder hoop ik dat FC Lisse in staat is verder te verjongen en nieuwe vrijwilligers aan te trekken. FC Lisse zit immers in het hart en dat gaat er nooit meer uit.´

< Vorige		Volgende >