Bescheidenheid siert de mens. Dit is zeker van toepassing op mensen die uit Lisse komen. Zij vallen zelden uit hun rol. Het zijn echte clubmensen, die zich ten alle tijden zonder te klagen inzetten voor hun cluppie. Spelers die een standbeeld verdienen gezien hun clubtrouw. Zij voelen het FC Lisse-bloed door hun aderen stromen. Wat is er dan mooier om samen afscheid te nemen op het hoogste amateurniveau. Omringd door familieleden, vrienden en voetbalmaten. De FC Lisse-clubiconen Michael van der Laan, Kee-Hoei Tan en René van Wieringen kregen een groots onthaal tijdens de FC Lisse Verenigingsdag.

Voor René was het fantastisch om samen te spelen met vader Kees. Vader Kees die bijna nog tot scoren kwam. En wat te denken van Michael met vader Frans. Frans liep onlangs een spierscheuring op, maar wilde hoe dan ook meespelen. Dat deed hij. En ook nog scoren. Kee-Seng Tan speelde samen met zijn jongere broer Kee-Hoei en genoot met zo veel goede voetballers om hem heen.

De afscheidswedstrijd eindigde in 1-1. Richard Groeneweg stopte vijf jaar geleden met voetballen. De leeftijdsgenoot en opvolger in 1996 bij FC Lisse van Barry Opdam vond het een eer gevraagd te worden voor de afscheidswedstrijd. En Berry Jansen vond het fantastisch weer een keer op Ter Specke te zijn. Net als voor Kenny Heemskerk, voor wie FC Lisse toch echt zijn cluppie is.

Na afloop werden de iconen nog eens toegesproken. Spreker Ruud Bröring ziet veel overeenkomsten bij de drie afzwaaiers. De drie middenvelders stellen het teambelang boven het eigen belang. Ze willen alle drie werken en gaan altijd de strijd aan. Ze weten hoe je om moet gaan met verlies en winnen. Ze willen beter worden en zijn goed te coachen. Ze kunnen incasseren. Ze lezen het spelletje goed. Ze presteren ook buiten het veld. Ze bewaken de clubcultuur. Ze maken door hun prettige persoonlijkheden makkelijk vrienden. Kortom ideale schoonzoons.

René bood zijn vader Kees een schitterend boek aan. Mensen die dichtbij Kees staan gaven hierin een lofzang op de persoon Kees. Prachtig René.

Michael, Kee-Hoei en René bedankt. We komen elkaar straks wel weer tegen op Ter Specke.