´De bovenstaande titel is geïnspireerd op het boek van Jan Wolkers, Terug naar Oegstgeest. De hoofdpersoon in het boek is de ik-figuur, Jan Wolkers dus. Het boek bestaat uit 16 hoofdstukken en bij ieder even hoofdstuk keert de hoofdpersoon ‘Terug naar Oegstgeest’. Het is een depressief boek vond ik, maar deze column is verre van dat. Als ik terugkeer naar Lisse doe ik dat met mooie gedachtes. Er schieten heel wat mooie flashbacks door mijn hoofd als ik terugdenk aan drie onvergetelijke jaren.

Het jaar na de teleurstelling
Het eerste jaar, was het jaar na de grote teleurstelling. Het missen van het kampioenschap op een paar minuten. Veel spelers die de club gingen verlaten. De gebroeders Winter die naar IJsselmeervogels vertrokken waren wel de grootste aderlating voor het elftal. We begonnen met een heleboel nieuwe spelers. Het fundament was echter in tact gebleven. Ik kan me herinneren dat we geen goede voorbereiding hadden en de tendens bij een hoop supporters was dan ook, dat het een bijzonder moeilijk jaar zou worden. De ploeg stond er echter heel snel en de eerste overwinningen in de competitie hadden zijn uitwerking niet. Arjan van Heusden, Edgar van Schie, Sezer Aksoy, Patrick Duarte, Robin Stolp, Marvin Nieuwlaat zo maar wat namen van nieuwe spelers die het vanaf het begin heel goed deden bij FC Lisse. Vergeet niet de doorbraak van Rik Vermeulen en daar kregen we als klap op de vuurpijl nog eens Michael van der Heijden bij ergens halverwege september. Ik weet nog goed dat Leon vd Zwet, Ralph Polman en Bas Koster [De TC] naar me toe kwamen, dat ze nog een goede speler op de kop hadden weten te tikken. Arno en ik zijn toen met Michael een balletje gaan trappen op een veldje ergens in Alphen aan den Rijn. Leon was er ook bij en na een minuut hadden we al iets van, die moeten we hebben! Het team raakte steeds meer ingespeeld en we behaalden een hoop punten. Er werd een periodetitel gewonnen, maar in de competitie kwamen we toch iets te kort. RBB werd dat jaar wederom kampioen. Wel werd de districtsbeker gewonnen tegen Noordwijk in een mooie finale bij VVSB. Uiteindelijk haalden we nog de landelijke finale, maar tegen het toenmalige Turkiyemspor konden we het niet bolwerken op Ter Specke en verloren we de wedstrijd met 1 – 0. Het was een prachtig seizoen geweest. Waarin de groep heel erg naar elkaar toe was gegroeid. Zo was er bijvoorbeeld de wedstrijd tegen RBB uit, die ook live werd uitgezonden op TV West. In de week naar de wedstrijd toe kregen we het bericht dat het helemaal fout ging met het dochtertje van Jelle Korbee. Het was allemaal kantje boord en eigenlijk stond die week in het teken van Jelle’s dochtertje en niet de kraker tegen RBB. De ontlading was dan ook groot toen we in Rijnsburg wisten te winnen. Prachtige momenten in de kleedkamer waren dat.

Laantje met de schaal in Hoorn
Tijdens dat eerste seizoen hadden we aardig kunnen zien waar we wat konden gebruiken. Leon, Ralph en Bas hebben toen echt fantastisch werk verricht. Zo kwamen ze met Kevin Winter, Richal Leitoe en Glynor Plet op de proppen. Na later zou blijken, de ontbrekende schakels die we nodig hadden voor het succes wat we dat jaar zouden behalen. In de allereerste wedstrijd van het seizoen uit tegen VVSB werd de toon al direct gezet. Wat een voetbal, aanvallend, dominerend en van een heel hoog niveau. Waar het dat jaar ging eindigen, ondanks de puntenaftrek en de belastingperikelen, weten we inmiddels. FC Lisse werd met aanvallend voetbal Algeheel Kampioen van Nederland. Laantje met de schaal boven zijn hoofd in Hoorn, fantastisch! Voor mij persoonlijk was het hoogtepunt van dat jaar, die mooie avond in Hardenberg. Daar kwam alles bij elkaar, een fantastische ambiance, een prachtige wedstrijd en een geweldige ontlading!

Laatste jaar met vallen en opstaan
Mijn laatste seizoen bij FC Lisse was een jaar met vallen en opstaan. Als je kijkt naar de ranglijst dan is een 8ste plek niet echt een plaats om trots op te zijn. Eigenlijk veel te laag voor de kwaliteiten die we hadden. Aan het begin van het seizoen werd wel de Supercup gewonnen en werd er ook nog eens een periodetitel behaald. Het was een seizoen, zonder een heleboel steunpilaren van het kampioensteam dat jaar daarvoor. Glynor Plet naar Telstar, Patrick Duarte naar RBC, Kevin Winter naar IJsselmeervogels, Robin Stolp en Pascal Zoet naar Ter Leede, Kee Hoei Tan een operatie aan zijn kruisband en heel lang geblesseerd, Sezer Aksy, Roel de Goede en Rene van Wieringen die ook heel lang geblesseerd waren,  Arjan van Heusden die besloot om een stapje terug te doen, Michael vd Heijden die eigenlijk naar Swansea zou gaan, maar op het laatste moment toch weer aansloot. Het na de winterstop pas kunnen beschikken over Dion Esajas en toen ging Brian Tevreden weer naar FC Dordrecht. Het was kortom een jaar waarin voortdurend iets gebeurde. Denk dan ook nog maar eens aan die reis naar Kroatië en zo liepen er nog wel meer zaken. Dat alles is en was geen excuus, maar het verklaart wel het één en ander.

Weerzien met bekenden
En dan nu terug naar Lisse en dat met overigens alleen maar hele mooie en dierbare  herinneringen. Aan de mensen van de technische en medische staf bijvoorbeeld, waarmee ik zo fijn heb mogen samenwerken. Aan Leon, Ralph, Bas, Ap, Dennis en Jan jr. van de TC. Aan Dirk die wel eens liep te mopperen, maar die altijd zijn zaakjes goed voor elkaar had. Aan Jan Broekhuizen sr met wie ik geregeld op stap ging op zoek naar nieuw talent en zijn voortreffelijke analyses samen met Leo. Aan de zaterdagcommissie; Kees, Wil, Gijs en de altijd enthousiaste Johan. Aan de sponsorcommissie; Willem, Rinus en Ben  Aan de mensen uit de kantine onder leiding van Johan. Aan de trouwe supporters die ons altijd steunden en tenslotte het bestuur die altijd vertrouwen heeft gehad in de werkwijze zoals wij dat hebben gedaan drie jaar lang. Voor mij is terug naar ‘Lisse’ geen depressieve aangelegenheid. Integendeel het wordt een hele leuke dag met een weerzien van een hoop bekenden. Ik kijk er nu al naar uit.

Niek Oosterlee