Zorgen dat de kleding van de spelers in orde is. Het op tijd aankomen op het terrein van de tegenstander. De juiste muziekkeuze. Een geintje op zijn tijd. Een praatje met de spelers en de begeleiding. De chauffeur van de FC Lisse-spelersbus Willem Britsemmer vormt een onderdeel van het teamgebeuren. Al bijna twintig jaar brengt de 53-jarige Sassenheimer de FC waar het maar naar toe wil. Willem combineert sinds ruim twee jaar het chauffeurswerk met dat van materiaalman. Willem is in al die jaren een vriend en vertrouwensman van spelers en begeleiding geworden. De geboren Alphenaar heeft een FC Lisse-hart gekregen. Ook volgend seizoen is Willem van de partij bij de FC.

FC LISSE KEEPERS

Willem moet het hebben van zijn loopvermogen is vooral begaan met het lot van de keepers bij FC Lisse. Als jong broekie stond hij immers onder de lat bij Alphen. Halverwege de jaren zeventig speelde Alphen nog in de eerste klasse van de KNVB. Alphense Boys zat in de Leidse Voetbal Bond en ARC was niet meer dan een vierdeklasser. In die tijd werd er nog geen cent betaald. Aangezien het bestuurlijk rommelde zakte Alphen langzamerhand weg.

Na Alphen en Alphia verhuisde Willem naar Ter Leede. Hij kwam in 1985 als opvolger van Jan Blankespoor (oud-keeperstrainer van FC Lisse), die net naar Rijnsburgse Boys was vertrokken. Het team was geen eenheid in de tweede klasse. Willem sloot zijn actieve loopbaan af bij GWS.

FC LISSE-AVONTUUR

Bijna twintig jaar geleden begon voor Willem het FC Lisse-avontuur als chauffeur van de spelersbus. "Je gaat de jongens steeds beter leren kennen. De wedstrijden beleef je dan ook niet als supporter, maar als speler. Ook ik ben nerveus voor een wedstrijd. Als eenmaal de aftrap is genomen valt die spanning weg. Ik vind het leuk betrokken te worden bij het team. Ik probeer het dan ook gezellig te maken in de bus. Dat lukt niet altijd. Bij een nederlaag moet je de gasten even tot zichzelf laten komen. Dat heet verwerken."

Willem maakte heel wat leiders mee rond het eerste team. Deze kende hun 'afwijkingen.'"Wanneer er gestopt werd voor een rookpauze moest Frans van der Laan altijd een ijsje eten (deze gewoonte heeft de vader van Laantje later wel afgeleerd. Hij doet tegenwoordig in het babyvervoer voor zoon Michael en dochter Jeanet). Al vroor het dat het kraakte (alleen als die ijs-en-ijskoud is). Izaak de Kooker had ik een keer beet toen hij naar het toilet moest. De bus kreeg remneigingen. De gevolgen voor Izaak laten zich raden."

BIJGELOOF EN JOE COCKER

Wanneer de spelersbus van Nederland tijdens het WK 1974 in Duitsland op weg was naar een wedstrijd werd er steevast muziek gedraaid van de favoriet van Wim van Hanegem: Joe Cocker. op weg naar de finale tegen Duitsland was het bandje van Joe Cocker zoek. Nederland verloor de finale. Jaren later maakte Cocker tijdens een concert voor dit voorval zijn excuses aan De Kromme.

Ook de voorbereiding in 1997 op de wedstrijd uit tegen ASWH (FC Lisse zat in de kampioensrace met Scheveningen en Noordwijk) verliep niet naar wens. "Ik ben een van van de weinigen bij Brouwers (FC Lisse heeft al sinds jaar en dag een contract met deze vervoerder) die een dubbeldekker kan besturen. Vandaar dat ik voor een keer de supportersbus van FC Lisse reed. De spelersbus kwam daarvoor veel te vroeg aan bij ASWH. Dat gaf hangende spelers te zien. Door het lome weer begon FC Lisse veel te slap aan de wedstrijd (binnen twintig minuten stond de FC met 2-0 achter. Doelman Marek Kujach voorkwam de 3-0. Na de pauze kreeg de FC een injectie via goals van Marco Kleyn, Rene Ras en Jerrel Linger. Een wereldgoal van Izaak Verhoeven zorgde voor de eindstand van 3-3)."

WILLEM BRITSEMMER EN HET DUBBELE GEVOEL

Willem heeft de afgelopen twintig jaar twee keer een dubbel gevoel gehad. Hoe moeilijk is het dan om werk en het gevoel voor een club te scheiden. "In 1997 had Brouwers een samenwerkingsverband met de HTM (Haagse Tram Maatschappij). Het toeval wilde dat Scheveningen en FC Lisse beiden een open bus hadden besteld om daarin na afloop van de beslissingswedstrijd bij Rijnsburgse Boys het kampioenschap te kunnen vieren. Ik zou die bus gaan besturen. Ik moest er niet aan denken achter het stuur te kruipen, wanneer Scheveningen er met de titel mee vandoor zou gaan. In de rust (FC Lisse stond met 2-0 achter) voelde ik dat FC Lisse nog zou terugkomen. Zo ging het steeds in dat seizoen. Gelukkig kwam alles nog op zijn pootjes terecht. De tocht vanuit Rijnsburg naar Lisse in de open bus was fantastisch. En de latere rondrit. Ik zal het niet snel vergeten."

Tot twee jaar geleden was Willem buschauffeur van zowel de spelersbus van FC Lisse als Ter Leede. "In 2001 bestuurde ik de ene week de bus van Ter Leede, een week later die van FC Lisse. Laat Ter Leede en FC Lisse dat seizoen om de titel spelen. Als de spelers in de bus stapten na afloop van een wedstrijd werd natuurlijk eerst de uitslag van de concurrent doorgenomen. Ter Leede was de angstgegner van FC Lisse. Hoewel je in een bus het nodige hoort, hield ik mij bewust afzijdig. Ik heb absoluut geen hekel aan Ter Leede, maar voelde mij toen al meer betrokken bij FC Lisse. Ook in 2001 maakten we een rondrit door Lisse. Speciaal voor Leon van der Zwet, die na dat seizoen afscheid nam, maakten we een omtrekkende beweging via zijn ouderlijk huis in de Patrijsstraat. Het was schitterend om te zien, dat zijn vader Kees hem daar opwachtte met betraande ogen."

NIEK OOSTERLEE BESTUURT SPELERSBUS

Een keer in bijna twintig jaar gaf Willem het stuur aan handen. "HHC Hardenberg uit in 2008 in de strijd om de zaterdagamateurtitel. De beste wedstrijd die FC Lisse ooit speelde. Een fantastische sfeer met twee geweldige supportersgroepen. Na afloop was het feesten met 'Schatje mag ik je foto.'Barkrukken en stoelen omhoog en uit je dak gaan. Even naar middernacht verlieten we pas de kantine van Hardenberg. Trainer Niek Oosterlee mocht de bus wegrijden vanaf de parkeerplaats. Johan van der Slot was mee in de bus. Veel sneller dan gedacht waren we terug op Ter Specke. Johan opende speciaal nog midden in de nacht voor ons de kantine van FC Lisse. Het werd een latertje. Van slapen kwam die nacht niets terecht. Ik moest immers weer vroeg opstaan om naar mijn werk te gaan."

TOPKLASSE IS EEN UITDAGING

Ook als buschauffeur geniet Willem van de topklasse. "Het is een prima afwisseling niet alleen meer naar de Rotterdamse regio en de Bollenstreek te rijden. Je maakt nu grotere afstanden. Op die manier ga je wel de uitdaging aan van een nieuwe omgeving en nieuwe accommodaties, die er vaak fantastisch uit zien. Om een voorbeeld te geven. De ontvangst bij Harkemase Boys was hartelijk. Zeker toen een Fries lachend uit riep: 'kijk hij parkeert de bus bijna op het veld."

MATERIAALMAN WILLEM

Ruim twee jaar is Willem nu ook materiaalman van FC Lisse. 'Vier dagen per week ben ik op de club. Tijdens de trainingen zorg ik er voor dat de materialen in orde zijn en als het nodig is gerepareerd worden. Dit geld voor de kleding als voor de ballen. Op vrijdagavond ben ik reeds met de voorbereiding op de wedstrijd van zaterdag bezig. Dan heb ik geen last van anderen en kan ik in alle rust mijn gang gaan. Voor een thuiswedstrijd hang ik dan alles klaar in de kleedkamer. Iedereen heeft daar zijn eigen plekkie. Spelers zijn van nature lui. Ik heb ze wel zo ver gekregen, dat ze na afloop van een wedstrijd de sokken binnenstebuiten keren. Ik leg dan alle spullen op stapels. Dan kunnen ze naar de wasserette gebracht worden."

Als naaste volger voelt Willem de sfeer in de groep goed aan. "We hebben allemaal onze eigen inbreng. Speciaal wil ik wel even leider Han de Haan noemen. Het is niet alleen een leuke vent, maar hij doet heel veel voor de selectie. Een echt vaderfiguur. Complimenten ook aan de technische commissie van FC Lisse. Dat zij met een gering budget zo'n goed team neerzetten vind ik knap. Het is nu aan de spelers om het waar te maken. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat blijft gaan met FC Lisse. De sfeer in het team is uitstekend en we spelen goed."