JKF is duidelijk voorstander van het spelen op gewoon gras. Kunstgras werkt in zijn ogen competitievervalsing in de hand. Hier zijn column

DE MENING VAN JKF:GEEF MIJ MAAR ECHT GRAS

'Als ik denk aan echt gras, denk ik aan Paul Bahlmann. De Alphenaar was in 1996 maar een paar maanden trainer van ons team. Op zondagmorgen zat hij achter de typemachine met op de achtergrond de plaat van Tom Jones: "The green, green grass of home."Gras was in die tijd een hot item in de voetbalsport. Ajax, de wereldkampioen, had in de Arena een grasmat van het niveau Bal Op Het Dak 14. Er werd in Amsterdam weinig liefdevol met gras omgegaan. Pas zes weken voor de openingswedstrijd werd het hoofdveld van de Amsterdammers ingezaaid. Vervolgens werd de complete grasmat weer weggehaald en dunne plaggen gelegd. Het gevolg was dat er bij iedere beweging van een speler, de stukken gras in het rond vlogen. Ajax kende in die tijd grasproblemen, dat ging ook op voor de bespelers van het San Siro-stadion: AC en Inter Milan. JKF was in 1996 actief bij Foreholte. Getraind werd er op een veld zonder gras. Het leek wel het zandveld van Sportclub Lisse, waarop regelmatig de discuswerpende broers Van Noort hun opwachting maakten. Op dat veld stonden altijd plassen. Heerlijk om als puber met echte mannen als Aad van der Poel, Frans van der Laan, Theo Bon, Leo Beyk en Rob Faas de modder in te duiken. Bij Foreholte was het niet anders. JKF schreef een brief aan de gemeenteraad van Voorhout om wat te doen aan het plaatselijke San Siro. Barcelona dacht Nou Camp uit te breiden door niet omhoog, maar omlaag te bouwen. De grasmat kwam acht meter lager. Het hoofdveld van Barca kreeg te weinig zonlicht en ventilatie. Op dit veld kon je aardappels poten. En FC Lisse in 1996. Kende negen velden als ware biljartlakens. De gemeente Lisse en onze grasexpert Kees van der Zwet brachten iedere zaterdag het hoofdveld in perfecte staat.

KUNSTGRAS OF GEEN KUNSTGRAS

In de jaren negentig laaide reeds de discussie op van kunstgras of geen kunstgras. In onze regio had je Meerburg te Zoeterwoude met een kunstgrasveld. Wanneer het min tien was kon je als voetbalclub weleens uitwijken naar Meerburg. Je moest dan wel een nummertje trekken, want er waren meerdere kandidaten voor je. In Engeland nam Luton Town de proef op de som met kunstgras. Prompt was dit team op eigen veld onverslaanbaar. De Engelsen vonden dat maar niets. Ondanks de grote belangen sportief en financiel in dat land werd de kunstgrastrend niet doorgezet. Dat ondervond ook onze oud-doelman Arjan van Heusden. 'Arie'vond het heerlijk om besmeurd van de modder van een veld te stappen. Op een veld moet je een ordinaire sliding kunnen maken, zonder dat je brandwonden op loopt.

De ontwikkeling van kunstgrasvelden in Nederland was niet meer te stoppen. Alleen de hoofdklasse A hield vast aan echte grasvelden, waarop kunstgrashaters als Jelle Korbee en Edgar van Schie het best uit de voeten kunnen. In Hoofdklasse B en C waren ze hun tijd vooruit. In de topklasse hebben vijf ploegen de beschikking over kunstgras: Sparta Nijkerk, Spakenburg, IJsselmeervogels, SC Genemuiden en Flevo Boys. Het kunstgrasveld van Sparta Nijkerk is het moeilijkst bespeelbare. Het lijkt wel op beton. Ik durf de stelling wel aan, dat het spelen op kunstgras competitievervalsing in de hand werkt. Laten we eens kijken naar onze regionale ploegen op kunstgras. FC Lisse haalde alleen bij SC Genemuiden een punt. Het verloor bij Spakenburg, IJsselmeervogels, Flevo Boys en SC Genemuiden. Katwijk verloor bij Flevo Boys, Sparta Nijkerk, SC Genemuiden, IJsselmeervogels en Spakenburg. Rijnsburgse Boys verloor bij Sparta Nijkerk en speelde gelijk bij Flevo Boys. '"De Uien"moeten nog naar IJsselmeervogels, Spakenburg en SC Genemuiden. Een beter bewijs is er niet.

Het eigen "groene groene gras"moet vandaag voor de FC wel punten opleveren. Anno 2011 beschikt de FC weer over een prachtige grasmat. Voor de FC belangrijk, omdat het verzorgd spel wil spelen. Harkemase Boys heeft ook ervaring met een mooi grasveld. Haar eigen hoofdveld is ook een biljartlaken. Geef mij maar gras, dat ademt. Dat FC Lisse bij wijze van spreken vandaag de plaggen uit de grond mag spelen. Want je kunt wel een mooi veld hebben, er zal ook de broodnodige strijd moeten worden geleverd. FC Lisse speelt vanaf heden alleen maar finales en doet dat uitsluitend op echte grasvelden. Kunstgras is leuk om op te oefenen, maar niet meer dan dat. Misschien spreek ik van een romantisch verlangen. Denk ik terug aan de goal van Patrick Duarte met een rare stuit in het kampioensjaar tegen DOTO of het polletje van Hans van Breukelen met PSV in De Kuip tegen Feyenoord. Er is niets beter dan "The green, green grass of home."