De Lisserse fietsvrienden en voormalig spelers van FC Lisse zondag 4 Roy Opdam, Ruud van Dijk, Pol de Jaeger, Rob van Amsterdam, Barry Obdam en Martin Nunninga beklommen op donderdag 9 juni meerdere keren met ruim 4.000 andere Nederlanders Alpe d'Huez. De actie voor de bestrijding van kanker leverde ruim twintig miljoen euro op

Voor Pol, die drie jaar geleden zijn vader aan kanker verloor, was het net als alle andere fietsers een emotionele tocht. "Een dag voor Alpe d'Huzes fietste ik met mijn moeder mee tijdens Alpe d'Huzus. Dat was heftig. Mede door de inspanningen komen emoties aan de oppervlakte. Je denkt aan je eigen situatie, waarbij de tranen in je ogen komen."

Voorbereiding

Pol had Alpe d'Huzes al in 2010 gefietst. Met enthousiaste verhalen kwam hij thuis. Hij stak onder meer Rob, wiens moeder kanker heeft, aan met het Alpe d'Huez-virus. rob vertelt:"De zondag voor de tocht gingen we wennen aan de bergen. Ik ging de Col de Ornon op of het de Cauberg in Limburg was. Na een kilometer klimmen had ik een hartslag van 180. Op de dinsdag met de auto de Alp verkend. Ik had een raar gevoel in mijn maag. Er hing al een bijzondere sfeer boven." Het fietsteam had zonder problemen ruim 20.000 euro aan sponsorgeld bijeen gebracht.

Donderdagochtend D-day. Midden in de nacht gaat de wekker beschrijft Rob. "Ik zat vol met adrenaline. Om geen hongerklop te krijgen had ik mij volgestopt met pannenkoeken."Pol vervolgt. "Bij de start om half vijf is het in het dal tien graden, terwijl het op de berg dan vier graden is (red.: er wordt geklommen van 740 naar 1850 meter). De eerste vier bochten (van de in totaal 21) zijn steil en daarmee afschrikwekkend. Daar moet je door heen. Wat je vervolgens mee maakt is alleen maar te vergelijken met een Kolkend Thialf of de Vierdaagse van Nijmegen."

Rob had na vijf minuten fietsen al zijn eerste kippenvelmoment te pakken. Er zouden nog vele volgen. "De hele dag staan er duizenden mensen op de berg je aan te moedigen. De laatste 1,5 kilometer naar het dorp voel je je gedragen door het publiek. Klim vier was voor mij het zwaarste. De benen deden zeer en in de stukken zonder muziek is het af zien. Er waren achter wel weer onbekenden langs de weg die met een bemoedigend woord je weer moraal gaven."

Voor Rob was het niet net zo als zijn companen Rob, Barry en Ruud mogelijk om zes keer de Alp te beklimmen. "In de derde klim kreeg ik last van mijn knie. Ik had nog nooit een sportblessure gehad. Je gaat dan rekenen, haal ik wel de zes keer. Dan wint het gezonde verstand. Ik ben tot vijf klimmen gekomen." Van Amsterdam haalde wel zijn doelstelling. "De laatste klim was een groot feest. Bij iedere bocht die je nog een keer aan deed genoot je extra. Als je dan zes keer de Alp hebt bedwongen maakt zich een heerlijk gevoel van je meester. Als je dan het eindbedrag van ruim twintig miljoen hoort voor het goede doel dan ben je pas echt trots."

Volgend jaar gaan de zes weer. Zij kregen dan steun van Niels Hoogkamer en Robin Franssen. Robin gaat drie keer lopend.

 

 

 

< Vorige		Volgende >